الگوی نظری حکمرانی منظر شهری: توازن میان کارایی سازه ای، پایداری محیطی و کیفیت بصری

حکمرانی منظر شهری مستلزم هماهنگی میان نهادهای مدیریتی، چارچوب های قانونی و فرآیندهای طراحی و اجراست. این مقاله با رویکردی نظری، به تبیین الگویی برای حکمرانی منظر شهری می پردازد که سه مولفه اصلی کارایی سازه ای، پایداری محیطی و کیفیت بصری را به صورت متوازن در نظر می گیرد. پژوهش با تحلیل مفاهیم سیاست گذاری شهری، مدیریت پروژه های عمرانی و اصول طراحی منظر، مدلی تعاملی ارائه می دهد که در آن تصمیم گیری های فنی در بستر ملاحظات زیست محیطی و ادراکی تعریف می شوند. نتایج حاکی از آن است که نبود هماهنگی نهادی و ضعف در سیاست های یکپارچه، از عوامل اصلی افت کیفیت منظر شهری است. در پایان، سازوکارهایی برای ارتقای یکپارچگی مدیریتی و تحقق توسعه متوازن شهری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

حکمرانی شهری ، منظر شهری ، کارایی سازه ای ، پایداری محیطی ، کیفیت بصری