نقش آموزش مهارت های دیجیتال در تحرک اجتماعی نسل جوان

تحولات شتابان فناوری و گسترش اقتصاد دیجیتال در دهه های اخیر، ماهیت بازار کار، شیوه های یادگیری و الگوهای تحرک اجتماعی را به طور بنیادین دگرگون کرده است. در این میان، آموزش مهارت های دیجیتال به عنوان یکی از پیشران های اصلی توسعه سرمایه انسانی، نقشی تعیین کننده در ارتقای فرصت های شغلی و اجتماعی نسل جوان ایفا می کند. این مقاله مروری با بررسی ادبیات نظری و پژوهش های تجربی، به تبیین رابطه میان آموزش مهارت های دیجیتال و تحرک اجتماعی نسل جوان می پردازد و نشان می دهد که تسلط بر مهارت هایی نظیر سواد دیجیتال، برنامه نویسی، تحلیل داده، تولید محتوا و کارآفرینی دیجیتال، می تواند شکاف های طبقاتی را کاهش داده و مسیرهای جدیدی برای اشتغال پایدار و ارتقای پایگاه اجتماعی فراهم سازد.یافته های مطالعات مرورشده حاکی از آن است که سرمایه گذاری در آموزش مهارت های دیجیتال، به ویژه در چارچوب سیاست های عدالت آموزشی، می تواند به کاهش نابرابری های ساختاری و افزایش فرصت های برابر منجر شود. با این حال، شکاف دیجیتال، نابرابری در دسترسی به زیرساخت های فناوری و تفاوت در کیفیت آموزش، همچنان چالش های اساسی در این مسیر به شمار می روند. این مقاله با تحلیل ابعاد مختلف آموزشی، اقتصادی و اجتماعی موضوع، بر ضرورت طراحی برنامه های جامع، مهارت محور و متناسب با نیازهای بازار کار آینده تاکید می کند و پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و نهادهای آموزشی ارائه می دهد.در مجموع، آموزش مهارت های دیجیتال نه تنها ابزاری برای توانمندسازی فردی، بلکه سازوکاری موثر برای تحقق تحرک اجتماعی و توسعه پایدار در جوامع معاصر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های دیجیتال ، تحرک اجتماعی ، نسل جوان ، سرمایه انسانی ، شکاف دیجیتال ، اقتصاد دیجیتال ، عدالت آموزشی ، اشتغال پایدار