تبیین جایگاه و چگونگی تلفیق آموزش مهارت های اجتماعی و عاطفی در برنامه درسی مدارس ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی ضرورت، الگوها و چالش های تلفیق آموزش مهارت های اجتماعی و عاطفی در برنامه درسی مدارس انجام شده است. این مطالعه مروری با تحلیل یافته های پژوهشی داخلی و خارجی نشان می دهد که مهارت های اجتماعی و عاطفی شامل پنج مولفه اساسی خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی، سلامت روان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارند. یافته ها موید آن است که آموزش این مهارت ها منجر به افزایش میانگین نمرات تحصیلی تا ۱۱ درصد، کاهش مشکلات رفتاری تا ۲۸ درصد و کاهش پریشانی عاطفی تا ۲۴ درصد می شود. با وجود این مزایا، نظام آموزشی ایران در تلفیق هدفمند این مهارت ها با چالش هایی نظیر فقدان برنامه درسی مصوب و منسجم، کمبود معلمان آموزش دیده، نبود محتوای بومی سازی شده و ضعف در نظام ارزشیابی شایستگی های عاطفی-اجتماعی مواجه است. مقاله با ارائه الگوی ترکیبی (تلفیق رویکرد مجزا و درون برنامه ای) و پیشنهاد راهکارهایی برای توانمندسازی معلمان، تولید محتوای بومی و طراحی نظام ارزشیابی مناسب، بر ضرورت تحول در نگاه سیاست گذاران به مقوله تربیت تمام ساحتی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، مهارت های عاطفی ، برنامه درسی ، یادگیری اجتماعی-عاطفی ، تربیت تمام ساحتی