نقش مساله یابی و جایگاه آن در آموزش ریاضی دوره متوسطه

مساله یابی به عنوان یکی از مولفه های اساسی تفکر ریاضی، نقشی فراتر از حل مسئله در فرایند آموزش ریاضی ایفا می کند. در حالی که آموزش سنتی ریاضی در دوره متوسطه عمدتا بر حل تمرین های از پیش تعیین شده تاکید دارد، رویکردهای نوین آموزشی بر پرورش توانایی شناسایی، طراحی و بازسازی مسائل توسط دانش آموزان تاکید می ورزند. مساله یابی فرایندی شناختی خلاق است که طی آن فراگیران با مشاهده دقیق مفاهیم، کشف روابط و طرح پرسش های هدفمند، به تولید مسائل جدید می پردازند. این مهارت نه تنها موجب تعمیق درک مفاهیم ریاضی می شود، بلکه تفکر انتقادی، خلاقیت، استقلال فکری و انگیزه یادگیری را نیز تقویت می کند.در دوره متوسطه، که مرحله شکل گیری تفکر انتزاعی و استدلال منطقی دانش آموزان است، توجه به مساله یابی می تواند آموزش ریاضی را از حالت حافظه محور و الگوریتمی خارج کرده و آن را به فرایندی پویا و اکتشافی تبدیل نماید. به کارگیری روش هایی مانند طراحی مسئله توسط دانش آموزان، تغییر شرایط مسائل موجود، استفاده از موقعیت های واقعی زندگی و فعالیت های گروهی می تواند بستر مناسبی برای تقویت این مهارت فراهم آورد.نتایج مطالعات آموزشی نشان می دهد که ادغام مساله یابی در برنامه درسی ریاضی متوسطه موجب افزایش عمق یادگیری، بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای مهارت های حل مسئله در سطوح بالاتر می شود. بنابراین، بازنگری در شیوه های تدریس و توجه نظام مند به مساله یابی به عنوان یکی از اهداف کلیدی آموزش ریاضی در دوره متوسطه ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

مساله یابی ، ریاضی ، آموزش