نقش خلاقیت در راهبردهای تربیتی برای کاهش مشکلات رفتاری

خلاقیت به عنوان یکی از مولفه های بنیادین تربیت، نقش تعیین کننده ای در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دارد. امروزه نظام های آموزشی تلاش می کنند به جای رویکردهای انضباطی و دستوری، از راهبردهای خلاقانه برای شکل دهی رفتارهای مطلوب استفاده کنند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که پرورش خلاقیت، موجب برانگیختن هیجان مثبت، افزایش احساس خودکارآمدی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان می شود (رضایی، ۱۴۰۱؛ Sternberg, ۲۰۱۹). این مقاله با روش مرور نظام مند، به بررسی مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با تاثیر خلاقیت در الگوهای تربیتی می پردازد و تلاش دارد چارچوبی مفهومی برای روابط میان «خلاقیت»، «راهبردهای تربیتی» و «بهبود رفتار دانش آموز» ارائه دهد.نتایج نشان می دهد که خلاقیت نه تنها باعث رشد شناختی و عاطفی در دانش آموز می شود بلکه از طریق انعطاف پذیری ذهنی، تنظیم هیجانی و انتقال احساس تعلق به محیط یادگیری، می تواند میزان بروز رفتارهای ناسازگار را به طور چشمگیری کاهش دهد (Craft, ۲۰۰۵؛ شریفی و نادری، ۱۴۰۲). بر این اساس، راهبردهای تربیتی خلاق می توانند مسیر جدیدی برای اصلاح رفتارهای نامطلوب و تقویت روابط انسانی در مدرسه فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، راهبردهای تربیتی ، کاهش مشکلات رفتاری ، آموزش وپرورش ، خودتنظیمی هیجانی