نقش بازخورد سازنده معلم در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازخورد سازنده معلم در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی با رویکرد تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه ابزار استفاده شد: پرسشنامه بازخورد سازنده معلم هتی و تیمپرلی ۲۰۰۷ با پایایی ۸۸/۰، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران ۱۹۹۲ با پایایی ۸۶/۰، و معدل تحصیلی دانش آموزان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی. داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۴ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین بازخورد سازنده معلم و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ۰۰۱/۰>p و ۵۶/۰r=. همچنین، ابعاد بازخورد سازنده وضوح بازخورد، زمان بندی مناسب، ویژگی های مثبت، و جهت دهی به آینده به طور معناداری پیشرفت تحصیلی را پیش بینی می کنند و در مجموع ۴۲ درصد از واریانس آن را تبیین می نمایند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که انگیزش تحصیلی نقش میانجی جزئی در رابطه بین بازخورد سازنده و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. شاخص های برازش مدل ساختاری ۹۳/۰=GFI، ۹۱/۰=AGFI، ۹۴/۰=CFI، ۰۵۸/۰r=MSEA حاکی از برازش مناسب مدل بود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بازخورد سازنده معلم، با ویژگی هایی مانند وضوح، به موقع بودن، تاکید بر جنبه های مثبت و ارائه راهنمایی برای بهبود، می تواند نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی ایفا کند. بر این اساس، به معلمان دوره ابتدایی، برنامه ریزان درسی و کارگاه های ضمن خدمت معلمان توصیه می گردد که به آموزش و تقویت مهارت های ارائه بازخورد سازنده توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، معلم