بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته (۳ جلسه ۶۰ دقیقه ای در هفته) تحت آموزش با روش یادگیری مشارکتی (مدل جیگ ساو و یادگیری با هم) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل به روش سنتی و انفرادی آموزش دیدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) با پایایی ۸۸/۰ استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) با نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیر مهارت های اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>p و ۸۹/۲۸=F). اندازه اثر به دست آمده (۴۲/۰) نشان داد که یادگیری مشارکتی ۴۲ درصد از واریانس مهارت های اجتماعی را تبیین می کند. همچنین، در تمامی مولفه های مهارت های اجتماعی شامل همکاری، ابراز وجود، همدلی و خودکنترلی، گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشتند. بیشترین تاثیر مربوط به مولفه همکاری (اندازه اثر ۴۵/۰) و کمترین تاثیر مربوط به مولفه خودکنترلی (اندازه اثر ۲۸/۰) بود. نتایج این پژوهش نشان می دهد که یادگیری مشارکتی به عنوان یک رویکرد فعال و دانش آموزمحور، می تواند نقش موثری در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا کند. بر این اساس، به معلمان، برنامه ریزان درسی و دست اندرکاران آموزشی توصیه می گردد که از این روش در کنار روش های سنتی تدریس بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، همکاری ، همدلی ، دانش آموزان ابتدایی