بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر انگیزه یادگیری در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر انگیزه یادگیری در کلاس درس و همچنین بررسی رابطه بین سلامت روان و رفتارهای تحصیلی در دانش آموزان دبیرستانی انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان های خلخال، آستارا و تالش در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه ابزار استفاده شد: پرسشنامه انگیزه یادگیری والرند و همکاران (۱۹۹۲) با پایایی ۸۷/۰، پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲) با پایایی ۸۹/۰ و پرسشنامه رفتارهای تحصیلی کنر و همکاران (۲۰۰۹) با پایایی ۸۶/۰. داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل، تحلیل واریانس یک راهه، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین دانش آموزان مدارس با ارزشیابی توصیفی و مدارس با ارزشیابی سنتی از نظر انگیزه یادگیری تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>p و ۳۲/۴=t) و دانش آموزان مدارس با ارزشیابی توصیفی از انگیزه یادگیری بالاتری برخوردار بودند. همچنین، بین سلامت روان و رفتارهای تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت (۰۰۱/۰>p و ۴۸/۰=r). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مولفه های سلامت روان (نشانه های جسمانی، اضطراب، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی) ۳۸ درصد از واریانس رفتارهای تحصیلی را تبیین می کنند. این یافته ها حاکی از آن است که ارزشیابی توصیفی می تواند به عنوان رویکردی موثر در افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان عمل کند و همچنین سلامت روان نقش مهمی در پیش بینی رفتارهای تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی ایفا می نماید. بر این اساس، به سیاست گذاران آموزشی و مشاوران مدارس توصیه می گردد که به توسعه ارزشیابی توصیفی و توجه به سلامت روان دانش آموزان اهتمام ورزند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، انگیزه یادگیری ، سلامت روان ، رفتارهای تحصیلی ، دانش آموزان دبیرستانی