سواد هوش مصنوعی معلمان و الزامات توانمندسازی حرفه ای در مدرسه های دیجیتال

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی، مدرسه های دیجیتال را به یکی از کانون های اصلی تحول آموزشی تبدیل کرده و نقش معلمان را با الزامات حرفه ای تازه ای روبه رو ساخته است. در این میان، سواد هوش مصنوعی معلمان به عنوان پیش نیاز ایفای نقش موثر در فرایندهای یاددهی–یادگیری هوشمند، اهمیت بنیادین یافته است. مقاله حاضر با هدف تبیین مفهوم سواد هوش مصنوعی معلمان، بررسی ابعاد و مولفه های آن و شناسایی الزامات توانمندسازی حرفه ای معلمان در مدرسه های دیجیتال تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات و منابع معتبر علمی انجام شده است. در این چارچوب، ابتدا مفهوم مدرسه دیجیتال و پیامدهای آن برای حرفه معلمی تحلیل شده، سپس ابعاد دانشی، مهارتی و نگرشی سواد هوش مصنوعی معلمان تبیین گردیده است. یافته ها نشان می دهد که توانمندسازی حرفه ای معلمان در عصر هوش مصنوعی صرفا به آموزش مهارت های فنی محدود نبوده و مستلزم توجه هم زمان به شایستگی های تحلیلی، اخلاقی، تربیتی و فرهنگی است. همچنین، موفقیت مدرسه های دیجیتال در گرو طراحی برنامه های یادگیری حرفه ای مستمر، حمایت نهادی و توسعه نگرش انتقادی معلمان نسبت به کاربردهای آموزشی هوش مصنوعی است. نتایج مقاله می تواند مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی، بازنگری برنامه های تربیت معلم و طراحی الگوهای توانمندسازی حرفه ای در نظام های آموزشی دیجیتال فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، توانمندسازی حرفه ای معلمان ، مدرسه های دیجیتال ، آموزش هوشمند ، یادگیری حرفه ای مستمر