ارتباط حرفه ای معلمان با خانواده و اثر آن بر پیشرفت تحصیلی

این مقاله به بررسی ارتباط حرفه ای معلمان با خانواده و اثر آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد و می کوشد نشان دهد چگونه کیفیت، تداوم و هدف مندی تعامل خانه و مدرسه می تواند به بهبود یادگیری، انگیزش و نظم آموزشی بینجامد. هدف اصلی، تبیین سازوکارهای اثرگذاری این ارتباط بر شاخص های پیشرفت تحصیلی و ارائه تصویری منسجم از اصول، معیارها و راهبردهای اجرایی ارتباط حرفه ای است؛ به گونه ای که معلم بتواند از ارتباط صرفا اطلاع رسان به سمت ارتباط رشددهنده و حل مسئله حرکت کند. روش تحقیق مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و یافته ها در قالب تحلیل مفهومی و دسته بندی شواهد، به نقش هم ترازی انتظارات آموزشی، بازخورد معیارمحور، حمایت هیجانی اجتماعی و مداخله زودهنگام در کاهش افت تحصیلی اشاره دارد. نتایج نشان می دهد ارتباط حرفه ای، با تقویت اعتماد متقابل، کاهش تعارض، بهبود پیگیری تکلیف و شکل دهی عادت های مطالعه، زمینه افزایش مشارکت یادگیرنده و ارتقای عملکرد درسی را فراهم می کند؛ همچنین تدوین پروتکل ارتباطی مدرسه، آموزش مهارت های گفت وگو و توجه به تفاوت های فرهنگی و دسترسی خانواده ها، شرط پایداری و اثربخشی این تعامل است.

کلیدواژه ها:

ارتباط حرفه ای معلم-خانواده ، پیشرفت تحصیلی ، مشارکت خانواده ، بازخورد آموزشی ، تعامل خانه و مدرسه