تبیین نقش خودتنظیمی هیجانی در اثربخشی بازخوردهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان

بازخورد آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تقویت انگیزش تحصیلی دانش آموزان شناخته می شود و با ظهور فناوری هوش مصنوعی، امکان ارائه بازخورد سریع، دقیق و شخصی سازی شده فراهم شده است. با این حال، اثرگذاری این بازخوردها تنها به ویژگی های فنی سیستم وابسته نیست، بلکه توانایی دانش آموز در مدیریت هیجانات خود نیز نقش تعیین کننده ای دارد. خودتنظیمی هیجانی شامل شناسایی، ارزیابی و کنترل هیجانات است و دانش آموزان دارای مهارت های هیجانی بالا قادرند بازخوردهای منفی را به عنوان فرصت یادگیری مشاهده کنند و بازخوردهای مثبت را به شکل تقویت کننده تجربه نمایند. این فرآیند باعث افزایش خودکارآمدی، اعتماد به نفس و انگیزش تحصیلی می شود. بازخوردهای هوش مصنوعی با ویژگی هایی نظیر شخصی سازی، سرعت، چندرسانه ای بودن و امکان تعامل، می توانند یادگیری فعال و خودمحور را تقویت کنند، اما محدودیت هایی مانند فقدان تحلیل کامل هیجانات، وابستگی به کیفیت داده ها و کاهش تعامل انسانی، چالش هایی را ایجاد می کنند که اثرگذاری بازخورد را محدود می سازند. ادغام آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی با بازخوردهای فناوری محور و طراحی محیط های آموزشی حمایتی، زمینه را برای یادگیری پایدار، فعال و انگیزش بخش فراهم می آورد. یافته های پژوهش نشان می دهند که موفقیت بازخوردهای هوش مصنوعی در ارتقای انگیزش تحصیلی مستلزم توجه همزمان به جنبه های هیجانی، شناختی و فناورانه یادگیری است و ترکیب این عوامل چارچوبی جامع برای بهبود کیفیت آموزش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، بازخورد هوش مصنوعی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری خودمحور ، محیط آموزشی فعال