پرورش تاب آوری دیجیتال در دانش آموزان برای مقابله با چالش های فضای مجازی

در عصر دیجیتال، دانش آموزان با حجم وسیعی از اطلاعات، شبکه های اجتماعی و ابزارهای آنلاین مواجه هستند که هم فرصت های یادگیری و رشد فردی ایجاد می کند و هم خطرات و چالش های متعددی به همراه دارد. تاب آوری دیجیتال به عنوان توانایی مقابله موثر با این چالش ها، مدیریت هیجانات، اتخاذ تصمیمات مسئولانه و بازسازی توانمندی پس از تجربه های منفی در محیط دیجیتال تعریف می شود. این مقاله با هدف بررسی راهکارهای پرورش تاب آوری دیجیتال در دانش آموزان، بر نقش مدرسه، معلم، خانواده و سیاست گذاری آموزشی تمرکز دارد. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل توصیفی-تحلیلی و مرور منابع علمی داخلی و خارجی است. نتایج نشان می دهد که مدرسه باید محیطی حمایتی و ایمن فراهم آورد، چارچوب های اخلاق دیجیتال را تدوین کند، فعالیت های مشارکتی و پروژه محور طراحی نماید و مهارت های سواد رسانه ای و خودتنظیمی را در برنامه درسی تلفیق کند. معلم به عنوان الگویی رفتاری، تسهیل گر گفت وگوهای انتقادی و حمایت کننده دانش آموزان در مواجهه با چالش های آنلاین نقش حیاتی دارد. خانواده نیز با ایجاد الگوهای رفتاری مسئولانه، گفت وگوی باز، قواعد منعطف و حمایت عاطفی، تاب آوری دیجیتال را تقویت می کند. سیاست گذاری آموزشی نیز باید چارچوب های استاندارد، آموزش معلمان و زیرساخت های فناورانه را تامین نماید تا هماهنگی میان خانه، مدرسه و محیط دیجیتال برقرار شود. پرورش تاب آوری دیجیتال، فرایندی چندبعدی، مستمر و مشارکتی است که توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه مسئولانه با چالش های فضای مجازی و بهره گیری مثبت از فناوری را امکان پذیر می سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری دیجیتال ، سواد رسانه ای ، مدرسه و خانواده ، مهارت های خودتنظیمی ، فضای مجازی