مدل های یادگیری اجتماعی–عاطفی و تاثیرات آن بر رشد شخصیت دانش آموزان دوره ابتدایی

یادگیری اجتماعی–عاطفی (Social–Emotional Learning) یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که بر پرورش مهارت های عاطفی، اجتماعی و شخصیتی دانش آموزان تاکید دارد. در دنیای امروز، موفقیت تحصیلی دانش آموزان تنها به توانایی های شناختی محدود نمی شود، بلکه مهارت هایی همچون خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی، مسئولیت پذیری و برقراری روابط سالم نقش تعیین کننده ای در رشد همه جانبه آن ها ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل های یادگیری اجتماعی–عاطفی و تاثیر آن ها بر رشد شخصیت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری مدل های یادگیری اجتماعی–عاطفی در مدارس ابتدایی، موجب تقویت ویژگی های شخصیتی مثبت، بهبود روابط اجتماعی، افزایش خودباوری و کاهش رفتارهای ناسازگار در دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی–عاطفی (SEL) ، رشد شخصیت ، دانش آموزان ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، مهارت های عاطفی ، مدل سازی تربیتی.