طراحی الگوی تحول آفرین ارزشیابی تحصیلی–تربیتی با رویکرد سنجش رشد متوازن، شایستگی محور و داده پایه

در عصر تحولات شتابان آموزشی و ضرورت پاسخگویی به نیازهای پیچیده و چندبعدی یادگیرندگان قرن بیست ویکم، نظام های ارزشیابی سنتی که بیش از هر چیز بر سنجش حفظی دانش نظری و نمره محوری تمرکز داشته اند، دیگر قادر به ترسیم تصویری جامع و واقع بینانه از توانمندی های یادگیرنده نیستند و این امر، ضرورت طراحی الگوهای نوین ارزشیابی که بتوانند رشد متوازن شناختی، مهارتی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان را به صورت یکپارچه و مستمر پایش کنند، بیش از پیش آشکار ساخته است. این مقاله با هدف طراحی و تبیین الگوی تحول آفرین ارزشیابی تحصیلی–تربیتی با رویکرد سنجش رشد متوازن، شایستگی محور و داده پایه، در پی ارائه چارچوبی جامع است که در آن، ارزشیابی نه به عنوان فرآیندی انتهایی و قضاوت گرا، بلکه به مثابه ابزاری تکوینی، تشخیصی و توانمندساز برای هدایت یادگیری و بهبود مستمر عملکرد یادگیرندگان تلقی می شود. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که الگوی پیشنهادی با تکیه بر داده های چندمنبعی، ابزارهای متنوع سنجش و تحلیل های مبتنی بر شواهد، می تواند به معلمان و مدیران آموزشی در شناسایی دقیق تر نقاط قوت و ضعف یادگیرندگان، تنظیم راهبردهای تدریس متناسب با نیازهای فردی، و ارتقای کیفیت یادگیری در سطح کلان یاری رساند و در نهایت، زمینه ساز تحقق اهداف تعالی بخش تربیتی و شکوفایی استعدادهای بالقوه همه دانش آموزان در فضایی عادلانه و فراگیر گردد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تحصیلی–تربیتی ، سنجش رشد متوازن ، ارزشیابی شایستگی محور ، ارزشیابی داده پایه ، تحول نظام آموزشی ، یادگیری تکوینی