بررسی کیفیت آموزش الکترونیک بر رضایت دانش آموزان

گسترش فناوری های اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی را با تحولی اساسی در شیوه های آموزش مواجه ساخت و آموزش الکترونیکی را به یکی از ارکان اصلی فرآیند یاددهی–یادگیری تبدیل کرد. در این میان، کیفیت آموزش الکترونیکی و میزان رضایت دانش آموزان به عنوان شاخصی مهم برای ارزیابی موفقیت این نوع آموزش، مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کیفیت آموزش الکترونیکی بر رضایت دانش آموزان انجام شده است و می کوشد ابعاد مختلف کیفیت خدمات آموزش الکترونیکی و نقش آن ها در افزایش یا کاهش رضایت فراگیران را تبیین کند. این مطالعه با اتکا به مبانی نظری رضایت تحصیلی و مدل های ارزیابی کیفیت سیستم های یادگیری الکترونیکی، به بررسی مولفه هایی نظیر کیفیت محتوا، کیفیت فناوری و زیرساخت های فنی، سهولت استفاده از سامانه، سودمندی ادراک شده، به موقع بودن پاسخ مربیان، انعطاف پذیری دوره ها، تنوع روش های ارزیابی و میزان تعامل در محیط یادگیری الکترونیکی پرداخته است. مرور پژوهش های پیشین داخلی و خارجی نشان می دهد که رضایت دانش آموزان در محیط های یادگیری الکترونیکی پدیده ای چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل آموزشی، تعاملی، فناورانه و محیطی قرار دارد. نتایج تحقیقات پیشین حاکی از آن است که پاسخگویی سریع و موثر مربیان، طراحی تعاملی دوره ها، کیفیت بالای محتوا و پشتیبانی فنی مناسب، نقش تعیین کننده ای در ارتقای تجربه یادگیری و افزایش رضایت دانش آموزان ایفا می کنند. یافته های این پژوهش، همسو با مطالعات پیشین، نشان می دهد که کیفیت آموزش الکترونیکی تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت دانش آموزان دارد و هرچه سیستم های یادگیری الکترونیکی از نظر فنی و آموزشی کارآمدتر باشند، میزان انگیزش، مشارکت و رضایت فراگیران افزایش می یابد. در نهایت، نتایج پژوهش می تواند برای مدیران آموزشی، برنامه ریزان درسی و معلمان در جهت بهبود طراحی، اجرا و ارزیابی دوره های آموزش الکترونیکی و ارتقای کیفیت یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش الکترونیکی ، کیفیت آموزش الکترونیکی ، رضایت دانش آموزان ، یادگیری آنلاین ، فناوری اطلاعات و ارتباطات.