نقش معاون مدرسه در مدیریت ارتباط با اولیا و تقویت مشارکت خانواده ها در فرآیند تربیت

ارتباط موثر میان خانه و مدرسه یکی از ارکان اساسی در تحقق اهداف آموزشی و تربیتی و تضمین رشد همه جانبه دانش آموزان به شمار می آید. در این میان، معاون مدرسه به عنوان یکی از عناصر کلیدی مدیریت آموزشی، نقش مهمی در سامان دهی ارتباط با اولیا و هدایت مشارکت خانواده ها در فرآیند تربیت ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–کیفی و به شیوه کتابخانه ای، به تبیین نقش معاون مدرسه در مدیریت ارتباط با اولیا و تقویت مشارکت آگاهانه خانواده ها در فعالیت های تربیتی پرداخته است. داده های پژوهش از طریق مطالعه و تحلیل متون و اسناد مرتبط گردآوری و با روش تحلیل کیفی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که بازتعریف نقش معاون مدرسه از یک کارگزار صرفا اجرایی به یک کنشگر تربیتی و ارتباطی، نقش بسزایی در افزایش اعتماد متقابل میان خانه و مدرسه و ارتقای سطح مشارکت خانواده ها دارد. همچنین، کیفیت ارتباط معاون مدرسه با اولیا، آگاهی بخشی تربیتی، ایجاد فضای گفت وگو و توانمندسازی حرفه ای معاونان مدارس از مهم ترین عوامل موثر در جلب مشارکت پایدار و هدفمند خانواده ها شناسایی شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با تقویت مهارت های ارتباطی، حمایت مدیریتی و استفاده از رویکرد مشارکت محور، می توان تعامل خانه و مدرسه را به همکاری ای اثربخش و تربیت مدار تبدیل کرد. در مجموع، توجه به نقش تربیتی و ارتباطی معاون مدرسه می تواند به ارتقای کیفیت تربیت دانش آموزان و تحقق مدرسه ای خانواده مدار و پویا منجر شود.

کلیدواژه ها:

معاون مدرسه ، ارتباط خانه و مدرسه ، مشارکت خانواده ها ، مدیریت تربیتی ، تعامل موثر.