نقش آموزش هدفمند زبان عربی در تعمیق فهم مفاهیم قرآنی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش هدفمند زبان عربی بر تعمیق درک مفاهیم قرآنی در میان دانش آموزان انجام شده است. درک صحیح قرآن کریم، به عنوان متن بنیادین هویت اسلامی، نیازمند تسلط بر زبان عربی در سطحی فراتر از خواندن روخوانی است. این مطالعه با اتخاذ رویکردی کیفی-تحلیلی و با بررسی پیشینه ی پژوهش های مرتبط، به واکاوی مبانی نظری شامل نظریه های اکتساب زبان دوم، زبان شناسی قرآنی و نظریه های یادگیری سازنده گرا پرداخته است. روش تحقیق، مروری-تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مکانیکی و سنتی زبان عربی که صرفا بر قواعد صرف و نحو متمرکز است، به تنهایی قادر به ایجاد درک عمیق از لایه های معنایی قرآن نیست. در مقابل، آموزش هدفمند که با محوریت کارکردها و مضامین قرآنی طراحی شده، و در آن بر مهارت های درک مطلب، تحلیل صرفی-نحوی در بافت، آشنایی با سبک شناسی بلاغی (بیان، بدیع، معانی) و شناخت زمینه های نزول تاکید می شود، می تواند نقش تعیین کننده ای در عمق بخشی به فهم دانش آموزان ایفا کند. این رویکرد، قرآن را از متنی صرفا تلاوت شونده به منبعی زنده برای تفکر، تحلیل و ارتباط معنوی تبدیل می کند. نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از آن است که بازنگری در برنامه ریزی درسی آموزش زبان عربی، ادغام آن با آموزش مفاهیم قرآن، و به کارگیری روش های فعال تدریس مبتنی بر بافت، ضرورتی انکارناپذیر برای نظام تربیتی کشورهای اسلامی جهت پرورش نسلی با درک اصیل و ژرف از معارف قرآنی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش زبان عربی ، فهم قرآن ، مفاهیم قرآنی ، دانش آموزان ، برنامه ریزی درسی هدفمند ، زبان شناسی قرآنی.