تحلیل کارایی مدل برون سپاری بخشی از فرآیندهای اجرائیات شهرداری به بخش خصوصی

تحولات نظام مدیریت شهری در دهه های اخیر نشان می دهد که شهرداری ها به منظور افزایش کارایی، کاهش هزینه های عملیاتی و ارتقای کیفیت خدمات عمومی، به طور فزاینده ای به استفاده از الگوهای نوین حکمرانی شهری روی آورده اند. یکی از مهم ترین این رویکردها، برون سپاری بخشی از فعالیت های اجرائیاتی به بخش خصوصی است. اجرائیات شهرداری شامل مجموعه ای از وظایف نظارتی، کنترلی و عملیاتی نظیر رفع سد معبر، کنترل ساخت وساز، جمع آوری تخلفات شهری و اجرای احکام کمیسیون هاست که ماهیتی پرهزینه و نیروی بر دارد. هدف این مقاله، تحلیل کارایی مدل برون سپاری این فرآیندها با تکیه بر مطالعات داخلی و خارجی و داده های تجربی منتشرشده در پژوهش های معتبر است. روش تحقیق از نوع مروری تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی نظام مند مقالات علمی، گزارش های مدیریتی و پژوهش های دانشگاهی بین سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد برون سپاری در صورت وجود نظام نظارتی دقیق، قراردادهای عملکردمحور و شاخص های ارزیابی مالی، می تواند بین ۱۵ تا ۳۵ درصد کاهش هزینه عملیاتی و افزایش سرعت اجرای ماموریت ها را به همراه داشته باشد. با این حال، ضعف در تنظیم قراردادها، نبود شاخص های عملکردی شفاف و وابستگی بیش ازحد به پیمانکاران، از مهم ترین چالش های مشاهده شده است. نتایج مقاله بیانگر آن است که موفقیت این مدل بیش از آنکه وابسته به اصل واگذاری باشد، به کیفیت حکمرانی قراردادی و ظرفیت نهادی شهرداری بستگی دارد. در پایان، چارچوبی پیشنهادی برای بهینه سازی برون سپاری اجرائیات شهری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، برون سپاری ، اجرائیات شهرداری ، کارایی سازمانی ، مشارکت بخش خصوصی ، حکمرانی شهری