اثربخشی آموزش مبتنی بر پروژه در تقویت مهارت حل مسئله دانش آموزان دوره متوسطه در مرودشت

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر پروژه بر مهارت حل مسئله دانش آموزان دوره متوسطه شهر مرودشت بود. با توجه به تحولات نظام های آموزشی و تاکید بر پرورش مهارت های قرن بیست ویکم، استفاده از رویکردهای فعال و دانش آموزمحور در فرآیند یاددهی–یادگیری اهمیت ویژه ای یافته است. آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با درگیر ساختن فراگیران در حل مسائل واقعی و فعالیت های مشارکتی، زمینه رشد مهارت های شناختی سطح بالا را فراهم می کند.پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه شهر مرودشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزشی بر اساس الگوی آموزش مبتنی بر پروژه آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی تدریس شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد مهارت حل مسئله بود که روایی آن از طریق نظر خبرگان و تحلیل عاملی تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۵ محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و نرم افزار SPSS تحلیل گردید.نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات مهارت حل مسئله در دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰>P) به طوری که دانش آموزان گروه آزمایش عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل نشان دادند. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مبتنی بر پروژه می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای مهارت حل مسئله دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد و پیشنهاد می شود در برنامه های درسی مدارس به طور نظام مند به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، مهارت حل مسئله ، یادگیری فعال ، روش تدریس نوین