بررسی تاثیر عامل های هوشمند مکالمه محور بر خودتنظیمی شناختی و تفکر انتقادی در نوجوانان

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر عامل های هوشمند مکالمه محور بر خودتنظیمی شناختی و تفکر انتقادی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان تاکستان بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس دولتی شهرستان تاکستان بود و نمونه شامل ۶۰ دانش آموز (دو کلاس، هر کلاس ۳۰ نفر) انتخاب شد. گروه ها به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش با استفاده از عامل های هوشمند مکالمه محور آموزش دید، در حالی که گروه کنترل آموزش متداول مدرسه را دریافت کرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه خودتنظیمی شناختی و آزمون تفکر انتقادی جمع آوری شد و تحلیل ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) انجام گرفت. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات خودتنظیمی شناختی و تفکر انتقادی دانش آموزان گروه آزمایش، پس از مداخله آموزشی، به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. این نتایج حاکی از آن است که عامل های هوشمند مکالمه محور، می توانند مهارت های شناختی سطح بالا، از جمله خودتنظیمی و تفکر انتقادی، را در دانش آموزان دوره متوسطه اول بهبود بخشند.به طور کلی، استفاده هدفمند از عامل های هوشمند مکالمه محور، به ویژه در مدارس شهرستانی با امکانات محدود، به عنوان یک راهکار موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری و توانمندسازی شناختی نوجوانان پیشنهاد می شود. این پژوهش، اهمیت بهره گیری از فناوری های هوشمند در آموزش و پرورش برای تقویت مهارت های کلیدی قرن بیست ویکم را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

عامل هوشمند مکالمه محور ، خودتنظیمی شناختی ، تفکر انتقادی ، دانش آموزان دوره متوسطه اول ، آموزش هوشمند