اقدام پژوهی: چگونه توانستم مشارکت دانش آموزان کم رو را با استفاده از یادگیری همیارانه افزایش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف افزایش مشارکت دانش آموزان کم رو از طریق یادگیری همیارانه انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، مشاهده کمبود مشارکت فعال برخی دانش آموزان در کلاس بود که ناشی از کم رویی، اضطراب اجتماعی و ترس از اشتباه کردن بود. روش پژوهش اقدام پژوهی و طراحی آن مبتنی بر شناسایی وضعیت موجود، اجرای راهکار و ارزیابی اثرات آن بود.در مرحله نخست، رفتار دانش آموزان کم رو مورد مشاهده و ثبت قرار گرفت و عوامل کاهش مشارکت شامل کمبود اعتماد به نفس، نگرانی از قضاوت همسالان و روش های تدریس سنتی شناسایی شد. سپس راهکار یادگیری همیارانه به عنوان روش فعال و دانش آموزمحور انتخاب و در کلاس اجرا شد. فعالیت ها شامل تشکیل گروه های کوچک، تعیین نقش مشخص برای هر عضو، تشویق به تعامل و ایجاد فضای امن و حمایتگر بود.شواهد پس از اجرای راهکار نشان داد که مشارکت دانش آموزان کم رو در پاسخ دهی داوطلبانه و فعالیت های گروهی به طور قابل توجهی افزایش یافت. اعتماد به نفس، خودکارآمدی و مهارت های اجتماعی آنان بهبود یافت و انگیزش تحصیلی آنان نیز تقویت شد. اعتبارسنجی یافته ها از طریق مشاهدات متعدد، بازخورد همکاران و مقایسه با پژوهش های پیشین انجام شد و نشان داد که یادگیری همیارانه راهکاری موثر و قابل اجرا برای افزایش مشارکت دانش آموزان کم رو است.نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری روش های فعال و تعاملی در کلاس، ایجاد فضای امن و حمایتگر، و طراحی فعالیت های گروهی هدفمند می تواند دانش آموزان کم رو را به حضور فعال تر و مشارکت موثر در فرایند یاددهی–یادگیری ترغیب کند.

کلیدواژه ها:

مشارکت دانش آموزان ، دانش آموزان کم رو ، یادگیری همیارانه ، اعتماد به نفس ، مهارت های اجتماعی ، فعالیت گروهی ، تعامل کلاسی ، روان شناسی تربیتی