تاثیر برنامه مداخله ای فعالیت های حرکتی منظم بر بهبود مهارت های اجتماعی و کاهش پرخاشگری در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یک برنامه مداخله ای مبتنی بر فعالیت های حرکتی منظم بر بهبود مهارت های اجتماعی و کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه سوم تا پنجم ابتدایی شهرستان چابهار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از میان آنها، ۴۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته (هر هفته ۳ جلسه ۴۵ دقیقه ای) در برنامه فعالیت های حرکتی منظم شامل بازی های سازمان یافته، تمرینات ریتمیک و حرکات بنیادی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه های عادی روزانه خود را دنبال می کرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) و پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی واحدی و همکاران (۱۳۸۷) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزارها با نظر متخصصان تایید و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۶/۰ و ۸۸/۰ محاسبه شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین گروه های آزمایش و کنترل در مهارت های اجتماعی و پرخاشگری تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰p<). برنامه مداخله ای فعالیت های حرکتی منظم منجر به افزایش معنادار مهارت های اجتماعی (همکاری، جرئت ورزی، خودکنترلی) و کاهش معنادار پرخاشگری (کلامی، فیزیکی، رابطه ای) در دانش آموزان گروه آزمایش شد. بر اساس یافته ها، نتیجه گرفته می شود که فعالیت های حرکتی منظم و هدفمند می تواند به عنوان یک روش مداخله ای موثر برای بهبود مهارت های بین فردی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. این یافته ها برای معلمان، مربیان تربیت بدنی و مشاوران مدارس در طراحی برنامه های مداخله ای کاربردی است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های حرکتی منظم ، مهارت های اجتماعی ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخله آموزشی