تاثیر مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش علائم اختلال نقص توجه در دانش آموزان بیش فعال

اختلال بیش فعالی یا نقص توجه یکی از اختلالات شایع روانپزشکی در میان کودکان و نوجوانان می باشد. این اختلال با نشانه های آشکاری چون تحرک بیش از حد نسبت به همسالان، انجام اعمال بدون توجه و تمرکز کافی ، خشم و پرخاشگری ، عدم توانایی در به پایان رساندن یک کار و مدام از یک شاخه به شاخه دیگر پریدن و غیره قابل تشخیص است. پژوهش حاضر به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی تاثیر مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش علائم اختلال نقص توجه در دانش آموزان بیش فعال بپردازد. مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی (MBIs) به طور کلی در کاهش علائم اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، به ویژه در زمینه بیش فعالی، تکانشگری و مشکلات برنامه ریزی و سازماندهی، موثر هستند و رویکردی غیردارویی برای مدیریت ADHD محسوب می شوند. ذهن آگاهی به عنوان عدم قضاوت و آگاهی لحظه به لحظه از تجربه حال حاضر ، به عنوان راهبردی درمانی حضور ذهن را به عنوان هدف درمان با تمرینهایی مانند توقف تفکر هوشیار و مشاهده غیر قضاوتی افکار خود فرد ادغام می کند و بر مبنای این عملکرد می تواند به کاهش شدت علائم بیش فعالی در کودکان و نوجوانان کمک کند.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه / بیش فعالی ، ذهن آگاهی ، دانش آموزان