گذار از ارزشیابی کمی به کیفی در آموزش ابتدایی: تاثیرات بر انگیزش، یادگیری عمیق و سلامت روان دانش آموزان

نظام های ارزشیابی آموزشی همواره به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای هدایت فرآیند یاددهی-یادگیری شناخته شده اند. با این حال، در دهه های اخیر، انتقادات جدی نسبت به سلطه ارزشیابی های کمی و نمره محور در دوره ابتدایی وارد شده است. این مقاله با هدف بررسی پیامدهای گذار از ارزشیابی سنتی (نمره ای) به ارزشیابی کیفی-توصیفی در مقطع ابتدایی، با روش مرور روایی به تحلیل یافته های پژوهشی اخیر پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که حذف نمره و جایگزینی آن با بازخوردهای توصیفی، تاثیرات مثبت و معناداری بر کاهش اضطراب امتحان، افزایش انگیزش درونی، و تقویت خودپنداره تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین، این رویکرد با ترویج یادگیری عمیق به جای حفظ محوری، همسو است. با این وجود، چالش هایی نظیر مقاومت فرهنگی والدین، افزایش بار کاری معلمان و عدم هماهنگی با سطوح بالاتر آموزشی، موانع جدی اجرای کامل این طرح محسوب می شوند. این مقاله استدلال می کند که موفقیت ارزشیابی کیفی مستلزم تغییراتی فراتر از ابزار سنجش، شامل تحول در فرهنگ مدرسه و آموزش ذینفعان است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی کیفی ، آموزش ابتدایی ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان ، بازخورد توصیفی