بررسی عوامل موثر در ایجاد انگیزه و دستیابی به اهداف

انگیزه به عنوان نیروی محرکه اصلی رفتارهای انسانی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی، شغلی و شخصی افراد دارد. این پژوهش با هدف بررسی جامع عوامل موثر در ایجاد و تدام انگیزه در محیط های آموزشی انجام شد. روش پژوهش حاضر ترکیبی (کمی-کیفی) بود که در آن ۳۰۰ دانش آموز و ۵۰ معلم از مدارس متوسطه شهر تهران مشارکت داشتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر، مقیاس خودتعیین گری تحصیلی، و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. داده های کمی با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پنج عامل اصلی شامل حمایت اجتماعی، خودکارآمدی، اهداف معنادار، محیط یادگیری مثبت و بازخورد سازنده بیش ترین سهم را در پیش بینی انگیزه درونی دارند. تحلیل کیفی نیز چهار مضمون اصلی شامل نقش معلم به عنوان تسهیل گر، اهمیت فضای روانی-اجتماعی کلاس، تاثیر فناوری آموزشی و نقش خانواده را آشکار ساخت. یافته ها موید نظریه خودتعیین گری بودند و نشان دادند که ارضای سه نیاز روانی بنیادین شایستگی، خودمختاری و ارتباط، پیش شرط ضروری رشد انگیزه درونی است. این پژوهش بر ضرورت طراحی مداخلات آموزشی چندسطحی تاکید می کند که همزمان بر عوامل فردی، بین فردی و محیطی متمرکز باشند. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی معلمان بر پرورش مهارت های انگیزشی و ایجاد محیط های حمایت کننده از خودمختاری تمرکز یابد.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، خودتعیین گری ، خودکارآمدی ، حمایت اجتماعی