اثر فشار همسالان و تنظیم هیجان بر انگیزش تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

این پژوهش به بررسی رابطه فشار همسالان (peer pressure) و تنظیم هیجان با انگیزش تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری (LD) می پردازد و با رویکرد مدل های چندسطعی سعی می کند نقش میانجی گری یا تعدیل گری تنظیم هیجان در مسیر اثر فشار همسالان بر انگیزش تحصیلی را روشن سازد. چارچوب نظری این کار از تئوری های اکولوژیک-اجتماعی برونفنبرنر و نظریه های انگیزش-شناختی مانند Self-Determination Theory (Deci & Ryan, ۲۰۰۰) و نظریه های تعبیر-علی و خودتنظیمی یادگیری (Self-Regulated Learning؛ Zimmerman, ۲۰۰۰) بهره می گیرد تا نشان دهد چگونه فشارهای اجتماعی و توانایی تنظیم هیجان می توانند مسیرهای انگیزشی دانش آموزان LD را تغییر دهند. نمونه ای تقریبی ۶۰۰ دانش آموز دوره های متوسطه اول و دوم از بافت های فرهنگی-اجتماعی گوناگون انتخاب شد و داده ها از طریق پرسشنامه های معتبر برای LD، ابزارهای اندازه گیری فشار همسالان، مقیاسی برای تنظیم هیجان و مقیاسی معتبر برای انگیزش تحصیلی جمع آوری شد. تحلیل های چندسطعی با مدل های معادلات ساختاری و تحلیل های مسیر انجام شد تا روابط مستقیم و غیرمستقیم بررسی گردد. نتایج اولیه نشان می دهند که فشار همسالان به طور منفی با انگیزش تحصیلی ارتباط دارد، و تنظیم هیجان می تواند به عنوان میانجی یا متغیر تعدیل کننده در این رابطه عمل کند. یافته ها به طراحی مداخلات مدرسه-خانواده با هدف کاهش فشارهای منفی همسالان و تقویت تنظیم هیجان برای ارتقای انگیزش یا کمینه سازی اثر LD بر انگیزش تحصیلی اشاره دارند.

کلیدواژه ها:

فشار همسالان ، تنظیم هیجان ، انگیزش تحصیلی ، اختلال یادگیری