رابطه بین اختلال یادگیری، فشار همسالان و عزت نفس در دانش آموزان

این پژوهش به بررسی رابطه بین اختلال یادگیری (LD)، فشار همسالان و عزت نفس در دانش آمزان می پردازد و به ویژه تلاش می کند نقش میانجی گر یا تعدیل کننده فشار همسالان و عزت نفس در مسیر اثر LD بر پیشرفت تحصیلی را روشن سازد. از منظر نظریه های یادگیری اجتماعی-انگیزشی و چارچوب های اکولوژیک، انتظار می رود LD با کاهش عزت نفس و تنظیم هیجان، فشار همسالان را به شیوه ای مشخص تقویت یا تضعیف کند و این فرایندها به نوبه خود بر پیشرفت تحصیلی اثرگذار باشند. به منظور بررسی این روابط، نمونه ای حدود ۶۰۰ دانش آموز دوره های متوسطه اول و دوم از بافت های فرهنگی-اجتماعی گوناگون به روش نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارها شامل مقیاس LD (غربالگری)، مقیاس فشار همسالان، مقیاس عزت نفس (مثلا Rosenberg)، و شاخص های پیشرفت تحصیلی مدرسه ای بود و داده ها از طریق پرسشنامه های خودگزارشی، مصاحبه های نیمه ساختاری با دانش آموزان، والدین و معلمان و همچنین سوابق مدرسه ای جمع آوری شد. تحلیل های چندسطعی با مدلسازی مسیر و مدل های چندسطعی انجام شد تا همبستگی های مستقیم و غیرمستقیم و نقش میانجی ها و تعدیل کننده ها روشن گردد. نتایج اولیه نشان می دهد که LD با پیشرفت تحصیلی رابطه منفی دارد و فشار همسالان می تواند این رابطه را تشدید یا کاهش دهد؛ عزت نفس و تنظیم هیجان نیز به عنوان میانجی ها یا تعدیل کننده های کلیدی عمل می کنند و می توانند با فراهم آوردن فشارهای حمایتی یا بازخوردهای مثبت در مدرسه، کارکردهای تحصیلی را بهبود بخشند. یافته های این پژوهش اهمیت طراحی مداخلات مدرسه-خانه را برای ارتقای عزت نفس و تنظیم هیجان و کاهش تاثیرات منفی LD در مواجهه با فشار همسالان نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، فشار همسالان ، عزت نفس ، پیشرفت تحصیلی