اثر کارکرد اجرایی و فشار همسالان بر تنظیم هیجان در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

هدف این پژوهش، کاوش در رابطه بین کارکرد اجرایی، فشار همسالان و تنظیم هیجان در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری (LD) است تا نقش هر یک از این سازه ها را در بهبود یا تضعیف تنظیم هیجان و در نتیجه پیشرفت تحصیلی روشن سازد. استفاده از طراحی مقطعی-تحلیلی با مدل معادله ساختاری (SEM) و تحلیل invariance بین گروه های جنسیتی و سه گروه سنی کودکی، راهنمایی و دبیرستانی، امکان بررسی همزمان اثرات مستقیم و غیرمستقیم و پایداری الگوها را فراهم می کند. جامعه آماری شامل دانش آموزان ۱۰ تا ۱۸ ساله از مدارس دولتی و غیرانتفاعی است و نمونه ای حدود ۷۰۰ نفر برای تامین قدرت آزمون های مدل در نظر گرفته شده است. ابزارهای اندازه گیری شامل معیاری معتبر برای LD با صلاحیت تشخیصی، مقیاسی برای تنظیم هیجان و مقیاسی معتبر برای ارزیابی پیشرفت تحصیلی است. تحلیل های SEM با ورود گام به گام پیش بین ها و بررسی invariance بین گروه های جنسیتی و سنی انجام می شود و شاخص های برازش مانند CFI، TLI و RMSEA گزارش خواهند شد. نتایج فرضی نشان می دهد که کارکرد اجرایی با تنظیم هیجان رابطه ای مثبت دارد و فشار همسالان می تواند با تنظیم هیجان به طور مستقیم یا از طریق کارکرد اجرایی بر پیشرفت تحصیلی اثرگذار باشد. همچنین انتظار می رود تفاوت های رشدی و جنسیتی در شدت این روابط وجود داشته باشد که می تواند به طراحی مداخلات مدرسه-خانواده محور منجر شود. یافته های مطالعه می تواند به سیاست گذاری آموزشی در توسعه مداخلات بهبود تنظیم هیجان و استراتژی های یادگیری منجر شده و در نهایت به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان LD کمک کند.

کلیدواژه ها:

کارکرد اجرایی ، فشار همسالان ، تنظیم هیجان ، اختلال یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، مدل مسیر