تحلیل رابطه رضایت شغلی معلمان با عملکرد تحصیلی و یادگیری معنادار دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان رضایت شغلی معلمان و سطح یادگیری عمیق دانش آموزان انجام شده است. رضایت شغلی به عنوان یکی از عوامل اساسی در انگیزش، تعهد سازمانی و عملکرد حرفه ای معلمان، می تواند کیفیت تعاملات آموزشی، مدیریت کلاس و اقلیم عاطفی محیط یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-مروری و تحلیل منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، به بررسی مبانی نظری و یافته های تجربی مرتبط با این موضوع پرداخته است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که معلمان دارای رضایت شغلی بالا، از انگیزه تدریس بیشتری برخوردار بوده، روابط مثبت تری با دانش آموزان برقرار می کنند و بیشتر از راهبردهای آموزشی فعال و شناختی سطح بالا مانند تفکر انتقادی، حل مسئله و یادگیری معنادار استفاده می نمایند. این عوامل به طور مستقیم و غیرمستقیم موجب ارتقای سطح یادگیری عمیق، درک مفهومی پایدار و افزایش مشارکت تحصیلی دانش آموزان می شود. در مقابل، نارضایتی شغلی و فرسودگی حرفه ای با کاهش کیفیت تدریس، افت تعاملات آموزشی، افزایش روش های سنتی و حافظه محور و در نهایت تضعیف یادگیری عمیق همراه است. بر اساس یافته ها، توجه به بهزیستی روان شناختی، شرایط کاری مناسب، حمایت سازمانی و ارتقای منزلت حرفه ای معلمان، به عنوان پیش شرطی اساسی برای بهبود کیفیت نظام آموزشی و دستیابی به اهداف یادگیری پایدار و بلندمدت ضروری است.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، یادگیری عمیق ، کیفیت تدریس ، فرسودگی شغلی ، بهزیستی معلمان ، عملکرد تحصیلی