رابطه بین اختلال یادگیری، کارکرد اجرایی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی رابطه هم زمان بین اختلال یادگیری، کارکرد اجرایی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان است و با بهره گیری از مدل مسیر ساختاری (SEM) و تحلیل چندگروهی، نقش میانجی کارکرد اجرایی در ارتقای یا تزلزل پیشرفت تحصیلی در برابر وجود اختلال یادگیری را روشن می کند. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان ۱۰ تا ۱۸ ساله از مدارس دولتی و غیرانتفاعی است و نمونه ای حدودا ۷۰۰ نفر در نظر گرفته می شود تا بتوان تحلیل invariance بین گروه های سنی (دبستانی-راهنمایی-دبیرستانی) را انجام داد. ابزارهای اندازه گیری شامل آزمون های استاندارد برای تشخیص اختلال یادگیری یا گزارش های مدرسه ای معتبر برای نشانگر LD، شاخص های کارکرد اجرایی که از ترکیب داده های آزمون های اجرایی (مانند حافظه کاری، کنترل پاسخ، انعطاف پذیری شناختی) و مقیاسی گزارش دهی (مثل BRIEF-۲) تشکیل می شود، و نیز شاخص های پیشرفت تحصیلی (نمرات درسی، نمره های آزمون های استاندارد). تحلیل داده ها با SEM انجام می گیرد تا مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بین LD، کارکرد اجرایی و پیشرفت تحصیلی مشخص شود و تحلیل های چندگروهی برای ارزیابی invariance مدل بین گروه های سنی به کار رود. انتظار می رود که LD با کارکرد اجرایی تضعیف کننده ای همبستگی منفی داشته باشد و کارکرد اجرایی به عنوان میانجی، اثر LD بر پیشرفت تحصیلی را تقویت یا تضعیف کند. همچنین انتظار می رود که اثر مستقیم LD بر پیشرفت تحصیلی وجود داشته باشد، اما با حضور کارکرد اجرایی، این اثر کاهش یا تبیین شود. نتایج می تواند به طراحی مداخلات هدفمند آموزشی-توانبخشی برای ارتقای کارکرد اجرایی و بهبود پیشرفت تحصیلی کودکان با LD منجر شود.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، کارکرد اجرایی ، پیشرفت تحصیلی ، مدل مسیر ، تحلیل چندگروهی