بررسی هم زمان اثر پنج عامل بر پرخاشگری دانش آموزان: جنسیت، سن، سبک فرزندپروری، فشار همسالان و تنظیم هیجان

هدف این پژوهش بررسی هم زمان اثر پنج عامل پیش بین بر سطح پرخاشگری دانش آموزان است و تحلیل پیوسته ای از نقش های مستقیم و غیرمستقیم این عوامل ارائه می دهد. این پنج عامل شامل جنسیت، سن، سبک فرزندپروری، فشار همسالان و تنظیم هیجان است و پژوهش با رویکرد ترکیبی-کیفی-کمی طراحی شده تا از یکسو داده های کمی معتبر با ابزارهای استاندارد اندازه گیری این متغیرها گردآوری شود و از سوی دیگر با مصاحبه های نیمه ساخت یافته، بافت های خانوادگی و مدرسه ای شرکت کنندگان روشن گردد. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دوره های مختلف تحصیلی در بازه سنی ۱۰ تا ۱۸ سال است و نمونه ای برابر تقریبی ۷۰۰ نفر با هدف بازنمایی از مدارس دولتی و غیرانتفاعی برای انجام تحلیل های ساختاری و چندگروهی فراهم می شود. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه های معتبر برای پرخاشگری (بس-پری Aggression Questionnaire)، سبک های فرزندپروری (PSDQ یا نسخه معتبر)، مقیاسی برای فشار همسالان، مقیاسی برای تنظیم هیجان و ابزارهایی برای ثبت جنسیت و سن است. تحلیل داده ها با چارچوب مدل مسیر ساختاری (SEM) انجام می شود تا مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بین جنسیت، سن، سبک فرزندپروری، فشار همسالان و تنظیم هیجان با پرخاشگری مشخص گردد و تحلیل های چندگروهی برای ارزیابی invariance مدل و تفاوت های مسیرها بین گروه های سنی انجام شود. انتظار می رود که سبک های فرزندپروری مثبت و منفی بر پرخاشگری اثرات کاملا متفاوتی بگذارند و فشار همسالان و تنظیم هیجان در قالب میانجی یا تعدیل گر عمل کنند؛ به ویژه انتظار می رود که اثر جنسیت و سن بر پرخاشگری از طریق این سازوکارها تغییر یابد. از منظر کاربردی، یافته ها می تواند راهنمایی برای طراحی مداخله های مدرسه-خانواده محور با هدف کاهش پرخاشگری ارائه دهد و به سیاست گذاری آموزشی برای ارتقای تنظیم هیجان و مهارت های اجتماعی بین نوجوانان کمک کند.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، جنسیت ، سن ، سبک فرزندپروری ، تنظیم هیجان