پیش بینی رفتار پرخاشگرانه دانش آموزان با رویکرد پنج متغیره: جنسیت، سن، سبک تربیتی والدین، فشار همسالان و تنظیم هیجان

هدف این پژوهش، پیش بینی هم زمان رفتار پرخاشگرانه دانش آموزان با استفاده از پنج پیش بین است: جنسیت، سن/طبقه تحصیلی، سبک تربیتی والدین، فشار همسالان و تنظیم هیجان. این مطالعه با طراحی مقطعی-تحلیلی و با رویکرد مدل مسیر ساختاری (SEM) به همراه تحلیل invariance بین گروه های سنی اجرا می شود تا مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بین این متغیرها روشن گردد و تفاوت های رشدی بین گروه های سنی مختلف آشکار شود. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان ۱۰ تا ۱۸ ساله از مدارس دولتی و غیرانتفاعی است و نمونه ای با اندازه حدود ۷۰۰ نفر برای اجرای SEM و تحلیل invariance در اختیار داریم. ابزارهای اندازه گیری شامل Buss-Perry Aggression Questionnaire برای پرخاشگری، مقیاسی معتبر برای سبک تربیتی والدین، مقیاسی برای فشار همسالان، مقیاسی برای تنظیم هیجان و اطلاعات دموگرافیک مانند جنسیت و سن است. تحلیل داده ها با SEM انجام می گیرد تا اثرهای مستقیم و غیرمستقیم این پنج پیش بین بر پرخاشگری مشخص شود و تحلیل های چندگروهی برای بررسی invariance مدل بین گروه های سنی به کار رود. انتظار می رود که سبک تربیتی والدین با رویکرد Authoritative با کاهش پرخاشگری همراه باشد و فشار همسالان و تنظیم هیجان به عنوان میانجی یا تعدیل گر عمل کنند؛ به ویژه ممکن است اثر جنسیت و سن بر پرخاشگری از طریق این سازوکارها تغییر یابد. نتایج می تواند مداخلات مدرسه-خانواده محور را با توجه به تفاوت های سنی و جنسیتی بهبود بخشد و به سیاست گذاری آموزشی برای ارتقای تنظیم هیجان و مهارت های اجتماعی نوجوانان کمک کند.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، جنسیت ، سن/طبقه تحصیلی ، سبک تربیتی والدین ، فشار همسالان ، تنظیم هیجان