تبیین پرخاشگری در دانش آموزان با پنج متغیر: جنسیت، سن/پایه تحصیلی، سبک فرزندپروری والدین، فشار همسالان و تنظیم هیجان

هدف این پژوهش تبیین هم زمان پرخاشگری در دانش آموزان با استفاده از پنج پیش بین است: جنسیت، سن/پایه تحصیلی، سبک فرزندپروری والدین، فشار همسالان و تنظیم هیجان. این مطالعه به شیوه مقطعی-تحلیلی طراحی شده است و با به کارگیری مدل معادله ساختاری (SEM) و تحلیل invariance بین گروه های سنی، مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بین این متغیرها روشن می گردد تا بفهمیم چگونه تفاوت های رشدی و بافت های خانوادگی-اجتماعی بر پرخاشگری اثر می گذارند. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان ۱۰ تا ۱۸ ساله از مدارس دولتی و غیرانتفاعی است و نمونه ای به اندازه حدود ۷۰۰ نفر برای اجرای SEM و تحلیل invariance در اختیار است. ابزارها از جمله Buss-Perry Aggression Questionnaire برای پرخاشگری، مقیاسی معتبر برای سبک فرزندپروری والدین، مقیاسی برای فشار همسالان و مقیاسی معتبر برای تنظیم هیجان به همراه اطلاعات دموگرافیک مانند جنسیت و سن استفاده می شود. تحلیل داده ها با SEM انجام می گیرد تا مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم این پنج پیش بین را بر پرخاشگری روشن سازد و تحلیل invariance بین گروه های سنی، قابلیت تعمیم یافته بودن مدل را در سه طبقه سنی (کودکی-راهنمایی-دبیرستانی) بررسی کند. انتظار می رود سبک فرزندپروری والدین با رویکرد Authoritative باکاهش پرخاشگری همبستگی منفی داشته باشد و فشار همسالان و تنظیم هیجان به عنوان میانجی یا تعدیل گر عمل کنند؛ به خصوص احتمال دارد اثر جنسیت و سن بر پرخاشگری از طریق این سازوکارها تغییر یابد. نتایج می تواند به طراحی مداخلات مدرسه-خانواده محور با تمرکز بر بهبود آموزش های مدیریت هیجان، کاهش فشار همسالان منفی و تقویت سبک فرزندپروری کارآمد منجر شود و برای سیاست گذاری آموزشی در حوزه ارتقای مهارت های اجتماعی نوجوانان مفید واقع گردد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، جنسیت ، سبک فرزندپروری والدین ، فشار همسالان ، تنظیم هیجان