بررسی تاثیر فناوری اطلاعات در آموزش و یادگیری در مدارس

اریک اشبای از نخستین کسانی بود که استفاده از رسانه های الکترونیکی را در سال ۱۹۶۷ به عنوان انﻘلابی در ﺁموزش و پرورش مطرح کرد . جان ﺁموس کومینوس فکر استفاده از تصاویر را در کتب درسی ترویج داد . از رسانه های دیداری و شنیداری در اواسط دهه ۱۹۵۰ مطرح شد در سال ۱۹۲۵ سیدفی پرس متوجه شد که شاگردان با استفاده از دستگاه بسیار ساده ای که او برای ارایه امتحانات و ارزشیابی ساخته بود با سرعت متناسب با توانایی خود ﺁموزش می بینند . بعد برهاس . اف.. اسیکنر دستگاهی به نام ماشین تدریس ساخت که می توانست مطالب درسی را به صورت ساده به شاگردان ارایه دهد . ( ذوفن ، شهناز ،۱۳۸۰ ، ص۲ ) مفهوم ﺁموزش تعاملی متکی بر چاپ در سالهای ۱۹۶۰ با ظهور ﺁمورش برنامه ای متداول شد . این برنامه ها نوعی خودﺁموز بودند که به طور وسیع در ﺁموزش و پرورش ، تجارت و صنعت به کار گرفته شد . ﺁموزش برنامه ای سنتی از چند واحد ﺁموزشی کوچک تشکیل می شد . در هر واحد اطلاعاتی ارایه شده و پاسخی نیز از شاگرد خواسته می شد . این پاسخ گویی به شکل پاسخهای شفاهی یا شرکت در یک فعالیت تمرینی بود . به دنبال پاسخ شاگرد ، پاسخ صحیح به او ارایه می شد . هدف ﺁموزش برنامه ای درگیر کردن فعال شاگرد در فراگرد یادگیری و ارایه مﻘیاسی برای پیشرفت بود . ﺁموزش برنامه ای به علت کند خسته کننده و غیر انگیزشی بودن در سالهای ۱۹۷۰ کمرنگ شد ولی این حرکت باعث افزایش ﺁگاهی نسبت به قابلیت های یادگیری تعاملی متکی بر چاپ شد . پس از سالهای ۱۹۷۰ تلاشهای زیادی برای گنجاندن تعامل در مواد متکی بر چاپ شده است . به تازگی ﺁموزشهای متکی بر کامپیوتر ، روشهای جدید برای ﺁموزش تعامل ایجاد کرده است .( نژادفرد ، هاشم ،۱۳۷۴، ص۲۸۱).

کلیدواژه ها:

تکنولوژی ، فناوری ، آموزش ، یادگیری ، پیشرفت تحصیلی