کودکان، اینترنت و مدرسه؛ نگاهی به مشکلات آموزش مجازی در مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل چالش های آموزش مجازی در دوره ابتدایی انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان، دانش آموزان و والدین مدارس ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ دانش آموز، ۸۰ معلم و ۱۲۰ والدین انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته شامل چهار بعد فناورانه، آموزشی، تربیتی-روان شناختی و خانوادگی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و تحلیل های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد.یافته ها نشان داد که بعد تربیتی و روان شناختی بیشترین تاثیر را بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد و پیامدهای کاهش تعامل اجتماعی، افت انگیزه، اضطراب و کاهش مهارت های همکاری از مهم ترین چالش ها هستند. بعد آموزشی و محتوایی، خانوادگی و اجتماعی و فناورانه نیز به ترتیب نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری دارند. تحلیل ها نشان داد که موفقیت آموزش مجازی در دوره ابتدایی نیازمند هماهنگی میان زیرساخت فناورانه، طراحی محتوای تعاملی، رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان و حمایت خانواده است.بر اساس یافته ها، پیشنهاد شد که آموزش مجازی با ارتقای زیرساخت ها، توانمندسازی معلمان و والدین، طراحی محتوای فعال و بازی محور، ایجاد فرصت های تعامل اجتماعی و استفاده از مدل های ترکیبی حضوری-مجازی بهبود یابد. این پژوهش مبنایی علمی برای توسعه سیاست ها و راهکارهای عملی در آموزش مجازی دوره ابتدایی فراهم می کند.کلمات کلیدی: آموزش مجازی، دوره ابتدایی، چالش ها، رشد اجتماعی-روان شناختی، محتوا و فناوری