نقش شیوه های تربیتی والدین در ایجاد استقلال عاطفی دانش آموزان

فرزندان به استقلال از نظر عاطفی و مالی از والدین نیاز دارند تا به یک هویت مستقل دست یابند و ارزش های خود را حاکم سازند؛ همچنین نیاز دارند به تدریج برای تصمیم گیری و عملکردهایشان مسئولیت پذیرتر شوند. با رشد کودک، خواسته های تکاملی او برای استقلال انتظاری را به زیر منظومه والدین تحمیل می کند. خصوصا در دوره نوجوانی رفته رفته انتظارات والدین با انتظارات کودکان برای استقلال متناسب با سن خود، در تعارض قرار می گیرد. والدین نمی توانند بدون کنترل و محدود کردن به حمایت و راهنمایی بچه ها بپردازند، بچه ها هم نمی توانند بدون رد کردن و حمله کردن، رشد و فردیت پیدا کنند. فاصله زمانی بین نسل ها به خاطر ارتباط دائمی افراد خانواده با یکدیگر و نزدیکی آنها با هم خود را خیلی بهتر نشان می دهد. والدین، فرزندان را متهم به عصیان گری می کنند و فرزندان، والدین خود را کهنه پرست و ارتجاعی می دانند. به این ترتیب بین این دو نسل اشتراک نظر و تفاهم روز به روز کمتر می شود. همچنین شکاف بین دو نسل به علت تغییر شدید و تند ارزش ها و معیارهای رفتاری که معمولا از تغییرات سریع فرهنگی ناشی می شود، همچنین به دلایل دیگری چون گذر از سنت به مدرنیته، تغییر نظام خانواده ها، سست شدن روابط عاطفی، کارآمد نبودن الگوهای ارتباطی و کنترلی والدین پیش می آید و نیز به این سبب که اکثر فرزندان امروز در مقایسه با والدینشان صرفا نتیجه تفاوت سنی آنها نیست، بلکه عمدتا از تعارض فرهنگی میان آنها ناشی می شود.

کلیدواژه ها:

رشد عاطفی ، تربیت والدین ، فرزندان.