آسیب های اجتماعی در مدرسه و کلاس درس

مدارس به عنوان نهادهای اصلی جامعه پذیری، نقشی اساسی در شکل گیری شخصیت و سلامت روانی دانش آموزان ایفا می کنند. با این حال، پژوهش های معاصر نشان می دهد که محیط های آموزشی می توانند به مکان هایی برای بروز انواع آسیب های اجتماعی از جمله قلدری، خشونت، تبعیض و طردشدگی تبدیل شوند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به بررسی آسیب های اجتماعی در مدرسه و کلاس درس می پردازد. یافته ها نشان می دهد که قلدری و خشونت در مدارس به اشکال مختلف فیزیکی، کلامی، رابطه ای و سایبری ظهور می یابد و شیوع آن در میان دانش آموزان تا ۴۷ درصد گزارش شده است (خوان و همکاران، ۲۰۲۵). خشونت ساختاری از طریق سیاست ها و رویه های نهادی، گروه های خاصی از دانش آموزان را به حاشیه می راند و نابرابری های آموزشی را بازتولید می کند (بورتون و همکاران، ۲۰۲۱). پارادوکس بافت سالم نشان می دهد که در مدارس با اقلیم مثبت، دانش آموزان قربانی ممکن است احساس انزوا و سرزنش خود بیشتری داشته باشند (برکوویتس و همکاران، ۲۰۲۵). نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در طراحی مداخلات موثر برای کاهش آسیب های اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، قلدری مدرسه ، خشونت ساختاری ، تبعیض ، سلامت روان دانش آموزان ، اقلیم مدرسه ، مداخلات تربیتی