مروری بر مداخلات مبتنی بر شواهد در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه

آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه مستلزم بهره گیری از رویکردهایی است که اثربخشی آن ها بر پایه شواهد علمی معتبر تایید شده باشد. در سال های اخیر، مداخلات مبتنی بر شواهد به عنوان یکی از رویکردهای اصلی در آموزش ویژه مورد توجه پژوهشگران و متخصصان آموزشی قرار گرفته است. هدف این مقاله، مروری بر پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده در زمینه مداخلات مبتنی بر شواهد در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه است. بدین منظور، مطالعات مرتبط با مداخلات شناختی–رفتاری، مداخلات آموزشی ساختاریافته، آموزش مستقیم، مداخله زودهنگام، مداخلات مدرسه محور و برنامه های خانواده محور مورد بررسی قرار گرفت. یافته های حاصل از مرور پژوهش ها نشان می دهد که این مداخلات در بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری، ارتقای مهارت های شناختی و افزایش مشارکت آموزشی دانش آموزان با نیازهای ویژه اثربخش بوده اند. همچنین نتایج بیانگر آن است که تناسب مداخلات با نیازهای فردی دانش آموزان، کیفیت اجرای برنامه ها و همکاری میان مدرسه و خانواده، نقش مهمی در اثربخشی این مداخلات دارد. در مجموع، مرور شواهد پژوهشی بر ضرورت استفاده آگاهانه از مداخلات مبتنی بر شواهد در طراحی و اجرای برنامه های آموزش ویژه تاکید دارد و می تواند راهنمایی برای معلمان، متخصصان و سیاست گذاران آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مداخلات مبتنی بر شواهد ، آموزش ویژه ، دانش آموزان ، نیازهای ویژه ، مداخلات آموزشی