بررسی ارتباط بین سبک رهبری اخلاقی و تحول گرا با خلاقیت و نوآوری و تعهد سازمانی کارکنان
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 108
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_1682
تاریخ نمایه سازی: 28 بهمن 1404
چکیده مقاله:
امروزه سبک رهبری یک واژه کلیدی برای تطبیق موفق سازمان ها با نوآوری و خلاقیت می باشد و سبک رهبری تحول گرا به دلیل ویژگی های برجسته می تواند به خوبی این نقش را ایفا کند. لذا این مطالعه ارتباط بین سبک رهبری تحول گرا، خلاقیت و نوآوری سازمانی کارکنان در یک سازمان را مورد مطالعه قرار می دهد. روند رو به رشد رقابت در بازار، دستیابی به مزیت رقابتی را پیچیده تر کرده و ارتقای عملکرد سازمانی به عنوان یکی از دغدغه های اصلی مدیران عالی سازمانها مطرح می باشد. مطالعات و تحقیقات پیشین بر تاثیر بسزای سبک رهبری در عملکرد سازمانی صحه گذارده و رهبری تحول آفرین و تحول گرا را به عنوان موثرترین سبک رهبری در عملکرد سازمانها معرفی می کنند. لیکن همواره حلقه های مفقوده بسیاری در بررسی رابطه بین سبک رهبری با عملکرد سازمانی وجود داشته که عوامل سازمانی، مهمترین این حلقه های مفقوده بوده اند. از این رو تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطه میان رهبری اخلاقی و تحول گرا و عملکرد سازمانی با میانجی گیری متغیرهای تعهد سازمانی و توانمندسازی کارکنان انجام گرفته تا گامی در جهت ارتقای عملکرد با استفاده از اثرگذاری بر روی عوامل دخیل در این رابطه برداشته شود. این تحقیق از نوع کاربردی می باشد. همچنین پژوهش ها حاکی از آن است که خلاقیت و نوآوری یکی از مهمترین عوامل در موفقیت سازمان بوده و برای سازمان به عنوان یک مزیت رقابتی به شمار می آید و در این راستا خلاقیت کارکنان می تواند، به عنوان یک مزیت رقابتی مهم، در سایه رهبری تحول گرا پدیدار گردد. هدف اصلی مورد بررسی در این پژوهش؛ بررسی رابطه سبک رهبری تحول گرا با خلاقیت و نوآوری و تعهد سازمانی کارکنان می باشد. نتایج حاصل از تحقیقات مختاف نشان می دهد که اگرچه رهبری تحول گرا به صورت مستقیم بر عملکرد سازمانی کارکنان این سازمان تاثیر مثبت نداشته، لیکن این رابطه با ایفای نقش میانجی توانمندسازی و رشد خلاقیت و نوآوری و تعهد سازمانی کارکنان پر رنگ گشته و ضرورت توجه به این متغیر در ارتقای عملکرد سازمان تبیین می گردد. به علاوه، فرض اثر میانجیگری تعهد سازمانی بر عملکرد در سازمان مورد مطالعه اثبات نگردیده که این امر به دلیل وجود متغیرهای مداخله گر می باشد که پیشنهاد می گردد در تحقیقات آتی به شناسایی و بررسی این متغیرها پرداخته شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد صفا
کارمند