تبیین تجربه زیسته معلمان از فرآیند همکاری در تولید محتوای الکترونیکی مشترک در دوران آموزش ترکیبی (حضوری-مجازی): یک مطالعه پدیدارشناسی

هدف: این پژوهش با هدف تبیین عمیق و کیفی تجربه های ذهنی، چالش ها، فرصت ها و معنای مشترک همکاری میان معلمان در تولید محتوای الکترونیکی مشترک در بستر دوران آموزش ترکیبی (حضوری-مجازی) انجام شد.روش:این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری انجام شده است. مشارکت کنندگان پژوهش، ۱۸ معلم دوره ابتدایی و متوسطه اول بودند که در سال های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ حداقل یک تجربه موفق همکاری در تولید محتوای الکترونیکی مشترک (مانند ساخت ویدئوی آموزشی، پادکست، اینفوگرافیک یا بسته تعاملی) را با یک یا چند همکار تجربه کرده بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند و با حداکثر تنوع (از نظر پایه تدریس، رشته، جنسیت و منطقه مدرسه) انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون (تم) کلارک و براون (۲۰۰۶) تحلیل شدند.یافته ها:تحلیل تجارب معلمان منجر به استخراج ۵ مضمون اصلی و ۱۴ مضمون فرعی شد. مضامین اصلی عبارت بودند از: ۱) جهش اجباری به سمت یادگیری همتا-محور (با مضامین فرعی: کشف توانمندی های پنهان همکاران، شکستن سلسله مراتب سنتی، و شکل گیری یادگیری دوسویه)؛ ۲) تقابل شیرین چالش ها و دستاوردها (شامل: آشفتگی اولیه و مدیریت انتظارات، چالش فنی و زمانی، و غنای محصول نهایی و صرفه جویی در منابع)؛ ۳) تغییر در بوم شناسی حرفه ای معلمی (شامل: ظهور نقش های جدید، گذار از مالکیت فردی به اشتراک گذاری جمعی، و تقویت حس تعلق به جامعه حرفه ای گسترده تر)؛ ۴) بازتعریف مفهوم کیفیت در محتوا (شامل: حرکت از کمال گرایی فردی به کیفیت «کافی برای اکنون»، و اولویت دهی به کاربردی بودن و تعاملی بودن)؛ و ۵) پایداری ناهمگون تجربه همکاری (شامل: تداوم روحیه همکاری در برخی و بازگشت به الگوهای فردی در برخی دیگر).نتیجه گیری:تجربه همکاری در تولید محتوای الکترونیکی مشترک، تنها یک راهبرد فنی برای تقسیم کار نبوده، بلکه یک رویداد تحول آفرین حرفه ای است که ماهیت کار معلمی، رابطه با همکاران و درک از کیفیت آموزشی را دستخوش تغییر کرده است. این تجربه نشان می دهد که آموزش ترکیبی، صرفا یک «حالت» آموزشی نیست، بلکه یک «کانالیزاتور» برای تقویت همکاری و اشتراک گذاری در میان معلمان است. نهادینه سازی این فرهنگ نوپای همکاری، نیازمند حمایت ساختاری، قدردانی و ایجاد فضایی امن برای آزمایش و خطاست.