پدیده گوشه گیری در دانش آموزان: کالبدشکافی علل چند سطحی و نقش معلمان در مداخله و حمایت

هدف: این پژوهش با هدف شناسایی علل چندسطحی موثر در بروز پدیده گوشه گیری (انزوای اجتماعی-هیجانی) در دانش آموزان و ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر نقش معلمان در کاهش و پیشگیری از آن انجام شد.روش: پژوهش حاضر به روش مرور نظاممند روایتی با رویکرد کیفی-تحلیلی انجام شده است. با جستجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط، ۵۰ مطالعه معتبر منتشر شده در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ شمسی و ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ میلادی مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و در چارچوب الگوی بوم شناسی رشد برونفنبرنر سازماندهی و تحلیل شدند.یافته ها: علل گوشه گیری در چهار سطح شناسایی شد: ۱) سطح فردی (ویژگی های سرشتی، اختلالات اضطرابی، مهارت های اجتماعی ضعیف)، ۲) سطح میکروسیستم (تعاملات منفی در خانواده و با همسالان، سبک رابطه معلم-شاگرد)، ۳) سطح مزوسیستم (عدم هماهنگی خانه و مدرسه)، و ۴) سطح کلان سیستم (فرهنگ رقابتی مدارس، انگ اجتماعی). نقش معلمان به عنوان عامل تغییر کلیدی در قالب پنج راهبرد اصلی تبیین شد: ایجاد رابطه ایمن، بازسازی ساختار اجتماعی کلاس، آموزش مهارت های اجتماعی، همکاری با نهادهای حمایتی، و اصلاح روش های تدریس.نتیجه گیری: گوشه گیری پدیده ای چندعاملی است که نیازمند مداخله ای نظام مند و همه جانبه است. معلمان با آگاهی از این علل و با به کارگیری راهبردهای عملی مبتنی بر شواهد، می توانند نقشی حیاتی در ایجاد محیطی فراگیر و کاهش رنج ناشی از انزوای اجتماعی ایفا کنند.