تاثیر استرس و اضطراب بر یادگیری، رفتار و سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی(مطالعه ای تحلیلی–تربیتی با رویکرد نقش معلم ابتدایی

استرس و اضطراب از مهم ترین عوامل روان شناختی موثر بر فرآیند یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان دوره ابتدایی محسوب می شوند (Spielberger, ۲۰۱۰). دوران کودکی، به ویژه سال های ابتدایی تحصیل، مرحله ای حساس در شکل گیری شخصیت، هیجانات و نگرش کودک نسبت به مدرسه و یادگیری است (Santrock, ۲۰۱۸). تجربه سطوح بالای استرس در این دوره می تواند عملکرد تحصیلی، تمرکز، انگیزه یادگیری و روابط اجتماعی دانش آموزان را به طور معناداری تحت تاثیر قرار دهد (Roeser et al., ۲۰۰۶). پژوهش ها نشان می دهند که اضطراب مدرسه ای در دانش آموزان ابتدایی اغلب به صورت افت تحصیلی، پرخاشگری، گوشه گیری یا اجتناب از مدرسه بروز می کند (Owens et al., ۲۰۱۲).هدف این مقاله، بررسی جامع مفهوم استرس و اضطراب در دانش آموزان ابتدایی، عوامل ایجادکننده آن در محیط مدرسه و خانواده، پیامدهای شناختی، رفتاری و تحصیلی، و نقش معلم ابتدایی در شناسایی، پیشگیری و کاهش این مشکلات است (Kyriacou, ۲۰۰۱). روش این پژوهش به صورت مروری–تحلیلی و بر پایه تحلیل مطالعات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است (Creswell, ۲۰۱۴). نتایج بررسی ها نشان می دهد که آگاهی معلمان ابتدایی از نشانه های استرس و به کارگیری راهبردهای آموزشی و حمایتی مناسب می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد (Jennings & Greenberg, ۲۰۰۹