بررسی رابطه سبک های فرزندپروری، تعاملات اجتماعی و محیط مدرسه با عزت نفس کودکان

عزت نفس، به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های رشد روانی و اجتماعی کودک، محصول شبکه ای پیچیده از تعاملات درون خانواده، محیط آموزشی و روابط اجتماعی اوست. این پژوهش با رویکردی تلفیقی، به بررسی نقش سبک های فرزندپروری، کیفیت تعاملات اجتماعی و شرایط محیط مدرسه در شکل دهی و تقویت عزت نفس کودکان می پردازد. یافته های مرور ادبیات و تحلیل نظری نشان می دهد که سبک مقتدرانه والدین با ترکیب حمایت عاطفی و مرزبندی روشن، بیشترین تاثیر مثبت را بر احساس ارزشمندی کودک دارد. تعاملات اجتماعی سالم با همسالان و بزرگسالان، فرصتی برای تمرین مهارت های بین فردی و ساخت تصویر مثبت از خود فراهم می کند. در همین راستا، محیط مدرسه به عنوان نظامی آموزشی–اجتماعی، با جو عاطفی سازنده، حمایت معلمان و فراهم کردن فرصت های مشارکت، می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقاء یا تضعیف عزت نفس ایفا کند. این مقاله بر اهمیت نگاه سیستماتیک و چندبعدی به عوامل موثر بر عزت نفس کودکان تاکید دارد و پیشنهادهایی عملی برای تلفیق راهبردهای خانواده و مدرسه در جهت پرورش نسلی با اعتمادبه نفس و خودارزشی سالم ارائه می دهد.