تاثیر فعالیت های هنری بر فراشناخت دانش آموزان

این مقاله مروری به بررسی تاثیرات چندوجهی فعالیت های هنری (شامل موسیقی، هنرهای تجسمی، نمایش و ادبیات خلاق) بر فرآیندهای فراشناختی (Metacognition) دانش آموزان در دوره های مختلف تحصیلی می پردازد. فراشناخت که شامل آگاهی و تنظیم فرآیندهای یادگیری است، به عنوان یک پیش بین کلیدی موفقیت تحصیلی و تفکر انتقادی شناخته می شود. با توجه به افزایش تاکید بر مهارت های قرن بیست و یکم، نیاز به ادغام آموزش هنر در برنامه های درسی برای تقویت این مهارت های عالی شناختی ضروری به نظر می رسد. این مرور با استناد به مطالعات انجام شده در دو دهه اخیر، شواهد موجود درباره چگونگی تاثیرگذاری مراحل خلق هنری – از برنامه ریزی و اجرا تا ارزیابی و بازنگری اثر – بر مولفه های فراشناختی مانند آگاهی فراشناختی و تنظیم فراشناختی را گردآوری و تحلیل می کند. یافته های مرور نشان می دهد که فعالیت های هنری به طور معناداری به بهبود توانایی دانش آموزان در خودآزمایی، مدیریت زمان یادگیری، انتخاب استراتژی های مناسب و خودتنظیمی شناختی کمک می کنند. نتیجه گیری اصلی این است که هنر نه تنها یک ابزار صرفا بیانی نیست، بلکه یک محیط یادگیری ساختارمند برای تمرین فراشناخت محسوب می شود و ادغام هدفمند آن در برنامه درسی توصیه می گردد.کلیدواژه ها: فراشناخت، فعالیت های هنری، آموزش هنر، تنظیم شناختی، آگاهی فراشناختی، یادگیری خودتنظیمی.