اقدام پژوهی:چگونه توانستم باعث توسعه و ارتقاء مهارت های زندگی دانش آموزان دبیرستان از طریق کارگاه های مستمر شوم؟

هدف از این اقدام پژوهی، بررسی اثربخشی طراحی و اجرای کارگاه های مهارت های زندگی به صورت برنامه ای مستمر در طول سال تحصیلی برای تمامی پایه های دبیرستان (دهم، یازدهم و دوازدهم) بر افزایش مهارت های اجتماعی، عاطفی، شناختی و حل مسئله دانش آموزان است. مسئله اصلی، مشاهده کمبود و ضعف در مهارت های زندگی ضروری برای مواجهه با چالش های دوران نوجوانی و آمادگی برای ورود به جامعه در میان دانش آموزان است. این ضعف در قالب مشکلاتی نظیر ناتوانی در مدیریت استرس، تصمیم گیری ضعیف، مهارت های ارتباطی ناکارآمد، و ضعف در خودآگاهی مشهود است. شواهد اولیه (شواهد ۱) شامل نتایج پرسشنامه های سنجش مهارت های زندگی، مصاحبه با دانش آموزان و معلمان، و مشاهدات کلاسی و رفتاری است که این کاستی ها را تایید می کند. پس از تحلیل این شواهد، راهکارهایی شامل تدوین سرفصل های جامع مهارت های زندگی متناسب با هر پایه، طراحی کارگاه های تعاملی و عملیاتی، آموزش مربیان، و برنامه ریزی تقویمی برای اجرای مستمر کارگاه ها تدوین و اجرا شد. اجرای راهکارها در قالب برگزاری کارگاه های هفتگی/دو هفتگی در طول یک سال تحصیلی صورت گرفت. شواهد ثانویه (شواهد ۲) پس از اجرای برنامه، با استفاده از همان ابزارهای سنجش شواهد ۱ جمع آوری شد. تحلیل و ارزیابی شواهد ۲ نشان دهنده بهبود قابل توجهی در ابعاد مختلف مهارت های زندگی دانش آموزان، افزایش اعتماد به نفس، بهبود روابط بین فردی، و توانایی های حل مسئله آن ها بود. نتایج این اقدام پژوهی حاکی از اثربخشی بالای برنامه های مستمر مهارت های زندگی در دبیرستان است و پیشنهاداتی برای تعمیم این برنامه به سایر مدارس و ادغام آن در برنامه درسی ارائه می گردد.