نقش تاب آوری روانی در عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

تاب آوری روانی به عنوان توانایی فرد در مواجهه با چالش ها، فشارهای روانی و موقعیت های دشوار، یکی از مولفه های کلیدی در رشد شخصیت و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی محسوب می شود. در سال های نخست آموزش رسمی، کودکان با تغییرات محیطی، انتظارات آموزشی، روابط اجتماعی و گاه بحران های خانوادگی مواجه اند که می تواند بر رفتار، یادگیری و سلامت روانی آنان تاثیرگذار باشد. این مقاله با رویکرد علمی پژوهشی، به بررسی نقش تاب آوری روانی در عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. با تحلیل نظریه های روان شناسی رشد، مطالعات تجربی و دیدگاه های تربیتی، تلاش شده است تا جایگاه تاب آوری در فرآیند آموزش و پرورش تبیین گردد. یافته های پژوهش نشان می دهد که دانش آموزان دارای سطح بالای تاب آوری، در مواجهه با شکست های تحصیلی، تعارض های اجتماعی و فشارهای روانی، رفتارهای سازگارانه تری نشان می دهند، انگیزه ی بیشتری برای یادگیری دارند و روابط اجتماعی سالم تری برقرار می کنند. این مقاله با ارائه ی پیشنهادهایی کاربردی، زمینه ساز تحول در نگرش تربیتی و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی خواهد بود.