تاثیر ادبیات درمانی (متون ادبی نظم و نثر) بر کاهش استرس و اضطراب دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر متون ادبی فارسی به ویژه شعر و نثر عرفانی و معنوی در کاهش استرس و اضطراب در دانش آموزان است. پژوهش حاضر با استفاده از روش نیمه تجربی و با مشارکت ۶۰ نفر از داوطلبان ۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل انجام شد. گروه آزمایش به مدت هشت هفته، هفته ای دو جلسه در معرض خوانش و تحلیل متون ادبی از شاعران و نویسندگان برجسته ای چون حافظ، سعدی، مولانا و عطار قرار گرفتند. نتایج حاصل از پرسشنامه ۲۱-DASS مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس نشان داد که میانگین سطح اضطراب و استرس در گروه آزمایش به طور معناداری کاهش یافت (۰.۰۱ > p) در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. یافته ها نشان می دهند که محتوای آرامش بخش معناگرا و الهام بخش شعر و نثر فارسی، می تواند نقش موثری در بهبود سلامت روان، کاهش تنش های ذهنی و ارتقاء آرامش درونی ایفا کند. این تحقیق بر اهمیت استفاده از ظرفیت های ادبیات فارسی به عنوان ابزار مکمل در درمان های روانشناختی تاکید دارد.