تاثیر روش های تدریس فعال بر افزایش علاقه دانش آموزان به دروس

تاثیر روش های تدریس فعال بر افزایش علاقه دانش آموزان به درس یکی از موضوعات کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی محسوب می شود. این مطالعه با هدف بررسی اثرات بهره گیری از روش های تدریس فعال شامل یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله و پروژه محور بر میزان علاقه و انگیزه دانش آموزان در محیط کلاس انجام شد. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر نمونه گیری از دانش آموزان مقطع متوسطه بود. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد سنجش علاقه به درس و مشاهده رفتارهای دانش آموزان جمع آوری و با استفاده از نرم افزارهای آماری تحلیل شد. نتایج نشان داد که استفاده از روش های تدریس فعال نه تنها موجب افزایش تعامل و مشارکت دانش آموزان در فرآیند یاددهی–یادگیری شد، بلکه سطح انگیزه و علاقه آن ها به یادگیری مفاهیم درسی را به طور معنی داری افزایش داد. همچنین، یافته ها نشان می دهد که دانش آموزان در کلاس هایی که روش های تدریس فعال به کار گرفته شده بود، احساس مسئولیت بیشتری نسبت به یادگیری خود داشتند و توانایی حل مسائل و تفکر انتقادی در آن ها تقویت شد. این پژوهش تاکید می کند که به کارگیری روش های تدریس فعال می تواند به عنوان راهکاری موثر در ایجاد انگیزه و علاقه پایدار به درس و ارتقای کیفیت آموزشی مدارس مطرح شود.کلیدواژه ها:روش های تدریس فعال، انگیزش تحصیلی، علاقه دانش آموزان، یادگیری مشارکتی، یادگیری فعال، کیفیت آموزش