تاثیر آموزش های تعاملی معلمان بر مشارکت فعال دانش آموزان

امروزه آموزش و یادگیری در نظام های آموزشی تنها به انتقال یک سویه دانش محدود نمی شود، بلکه بر تعامل پویا میان معلم و دانش آموز و مشارکت فعال یادگیرندگان در فرآیند یادگیری تاکید دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش های تعاملی معلمان بر میزان مشارکت فعال دانش آموزان صورت گرفته است. آموزش تعاملی به عنوان رویکردی نوین، به جای تکیه بر سخنرانی یک طرفه، از شیوه هایی همچون بحث گروهی، بازی های آموزشی، یادگیری مبتنی بر پروژه، پرسش و پاسخ هدفمند، و استفاده از فناوری های نوین بهره می گیرد تا شرایطی برای مشارکت فعال، خودابرازگری و پرورش مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان فراهم سازد.یافته های تحلیل نظری و شواهد تجربی نشان می دهد که بهره گیری از آموزش های تعاملی موجب افزایش انگیزه درونی دانش آموزان، ارتقای اعتماد به نفس، بهبود روابط اجتماعی، رشد مهارت های ارتباطی و افزایش کیفیت یادگیری می شود. همچنین، مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، آنان را از حالت شنونده منفعل به یادگیرنده ای فعال و خلاق تبدیل می کند که توانایی حل مسئله و تصمیم گیری آگاهانه را در موقعیت های واقعی زندگی به دست می آورد. به بیان دیگر، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر فرآیند یادگیری تغییر یافته و این تحول به شکل گیری محیطی پویا، مشارکتی و انگیزشی کمک می کند.از سوی دیگر، آموزش های تعاملی زمینه را برای یادگیری عمیق و پایدار فراهم کرده و موجب می شود دانش آموزان نه تنها در فعالیت های درسی بلکه در امور اجتماعی و فرهنگی نیز مشارکت بیشتری داشته باشند. در نتیجه، می توان گفت این شیوه آموزشی یکی از کلیدهای اصلی برای ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش سرمایه اجتماعی مدرسه و تربیت نسلی خلاق و توانمند محسوب می شود.