کمال گرایی دووجهی و یادگیری دانش آموزان؛ تبیین رابطه میان انگیزش پیشرفت و اضطراب تحصیلی

کمال گرایی یکی از ویژگی های شخصیتی تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی است که می تواند به صورت مثبت یا منفی بر یادگیری دانش آموزان اثر بگذارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوی یادگیری بر اساس کمال گرایی دو عاملی (سازگار و ناسازگار) انجام شده است. جامعه ی آماری شامل ۲۵۰ دانش آموز مقطع متوسطه بود که با استفاده از پرسش نامه ی استاندارد مقیاس کمال گرایی و مقیاس انگیزش تحصیلی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد کمال گرایی سازگار با انگیزش درونی، خودکارآمدی، و عملکرد تحصیلی مثبت رابطه دارد، در حالی که کمال گرایی ناسازگار موجب اضطراب، ترس از شکست، و اجتناب از یادگیری فعال می شود. یافته ها تاکید دارند که مشاوران مدارس باید در برنامه های روان شناختی خود به تشخیص و تعدیل گرایش های کمال گرایانه ی افراطی توجه ویژه داشته باشند. کلیدواژه ها: کمال گرایی ، یادگیری دوعاملی ، انگیزش درونی ، عملکرد تحصیلی ، خودکارآمدی